Do Francji jedziemy przez Niemcy, a dalej przez Saarbrücken i Metz albo przez Belgię. Do Paryża czy Lyonu ładunek dociera zwykle w ciągu 2-3 dni, do Bordeaux, Marsylii czy Nicei trochę dłużej. Francuskie autostrady są płatne, ale opłaty mamy już w wycenie.
W Paryżu i innych dużych miastach dojazd ciężarówki pod sam adres bywa trudny: wąskie ulice, strefy niskiej emisji (ZFE) i brak miejsc do parkowania. Na rozładunek przy ulicy często potrzebna jest zgoda merostwa, a do mieszkań na wyższych piętrach z małą windą używa się zewnętrznego wyciągu meblowego (monte-meubles). Przy wycenie pytamy o te szczegóły, żeby dzień rozładunku przebiegł bez niespodzianek.
Po przeprowadzce warto zgłosić się do CPAM po ubezpieczenie zdrowotne i założyć konto w banku. Do większości spraw potrzebny jest dokument potwierdzający adres (justificatif de domicile), np. umowa najmu lub rachunek za prąd. Francja jest w UE, więc rzeczy osobiste przewozimy bez cła.










